„Przy powstawaniu DNA istotną rolę odgrywają enzymy, zaś hydroliza (rozkład) wiązań kwasu fosforowego dostarcza energii do replikacji DNA. Ważny jest dobór do pary odpowiedniej zasady, ich połączenia i ewentualne dokonanie korekty; jak obliczono — jedna pomyłka zdarza się tu raz na miliard dokonanych połączeń nukleotydów. Dołączenie nowych zasad lub ich opuszczenie, czy tylko zamiana jednej na drugą, prowadzi w konsekwencji do zmian genetycznych, określanych jako mutacja. Ta ostatnia może być a) cicha (silent) — jeśli nie zmienia istniejącego porządku przestrzennodynamicznego, b) agonalna — jeśli powoduje zmiany prowadzące do śmierci komórki i c) pożądana — jeśli organizm osiąga większą sprawność i wtedy zmutowane geny stają się naturalnymi genami ewolucyjnie lepiej przystosowanych organizmów. W tym ostatnim wypadku dzieje się to przez bezpośredni wpływ na sekwencję aminokwasową w produkowanych białkach według genetycznego kodu, ale najczęściej dopiero same zmienione białka ujawniają powstałe mutacje.
formację z DNA. Powstały łańcuch, choć powstaje podobnie jak replika DNA, zaraz odłącza się, jest pojedynczy i krótszy, gdyż stanowi transkrypcję tylko części DNA, wystarczającą do syntezy pojedynczych białek. Ulega on dalszym zmianom przed przemieszczeniem się z jądra do plazmy komórki, gdzie jako mRNA kieruje syntezą tysięcy kopii łańcucha polipeptydowego, pierwotnie zaprogramowanego jako gen w krótkim odcinku DNA.“(6)